van12tot18 agendavan12tot18 webshop
van12tot18 proefabonnementvan12tot18 estafette


btn editorial

renske-valk-2016Soms gaat het mis

Ooit stond ik zelf op een plek waar ik mijzelf nooit gedacht had: in de rechtbank tijdens een kort geding tegen de school van mijn zoon.

Ik zat op de eerste rij, voor mij zat mijn zoon en naast hem een advocaat in toga. Aan de andere kant van de zaal zaten bestuursleden van de school, een paar docenten, de rector en de advocaat van de school. De treurigheid van dat beeld zal ik nooit vergeten. Een jongen tegen een organisatie, een organisatie tegen een jongen. Alle momenten waarop we deze ramkoers hadden kunnen verleggen, waren vruchteloos gepasseerd. We hadden elkaar veel gesproken, maar nooit gehoord en begrepen. Het had alleen maar geleid tot nog meer boosheid en nog meer verdriet.

Natuurlijk moest ik terugdenken aan deze gebeurtenissen, toen we dit nummer programmeerden. Want soms gaat het mis. Ook al ken je elkaar lang, ook al heb je elkaar mandaat gegeven… het bleek niet genoeg in die ene situatie. De school zal haar handelen beoordeeld hebben als juist. En wij, ouders en de leerling, zagen geen andere uitweg dan de school proberen te dwingen haar verantwoordelijkheid te nemen. Het was een schoolvoorbeeld van een proces waarin we alle afslagen hebben gemist. De school is voor mij nooit meer een school geworden waar ik met plezier aan terugdenk. Hetzelfde geldt voor mijn zoon. En andersom zal de school ook niet met een prettig gevoel aan ons terugdenken.

Een paar jaar later zat mijn dochter net op de middelbare school (een andere) toen daar een bus met leerlingen, op weg naar het buitenland, verongelukte. Eén leerlinge overleed, een aantal waren zwaargewond. De paniek en ontreddering in de eerste uren en dagen was enorm, niet alleen binnen de school. Heel Nijmegen sprak erover en leefde mee. Het zijn gebeurtenissen die je niet meer vergeet.

De impact van groot verdriet, conflict of trauma is enorm. Toch waren er in aanloop naar dit nummer niet veel scholen die zich meldden om er over te verhalen. Misschien omdat ze vooruit willen kijken, het er liever niet meer over hebben. Misschien omdat ze destijds al met zoveel aandacht moesten dealen, dat ze hun beurt graag voorbij laten gaan. Misschien willen ze binnen de muren niet meer onnodig onrust veroorzaken. Toch kun je veel van elkaar leren. Daarom hebben we in dit nummer een aantal bijdragen bij elkaar gezet, waarin experts ingaan op calamiteiten op school en hoe dan te handelen. Er is voldoende kennis en informatie voorhanden over calamiteiten op school en er is ook een werkende infrastructuur, maar je moet wel de weg even weten.

Ik kon mij voor dit nummer weer beroepen op hulptroepen, waarbij ik Carla Desain graag expliciet noem. Het thema ontstond vanuit een artikelsuggestie die zij deed en samen werkten we aan de opzet.

Tot slot, iets heel anders. In de maand april is een nieuwe redactieadviesraad samengesteld en zijn we voor het eerst bij elkaar geweest in Utrecht. De adviesraad bestaat uit een heterogeen gezelschap van leraren en schoolleiders, ervaren en minder ervaren, Randstad en de rest van Nederland, van innovatiescholen en van meer traditionele scholen. Maar gemeen hebben de deelnemers dat ze bijzonder betrokken zijn op het onderwijs en hoe dat vorm te geven in de komende jaren. De raad zal gevraagd en ongevraagd gaan meedenken over de inhoud van Van Twaalf tot Achttien zodat we schrijven over dingen die ertoe doen, en we dat ook doen op een manier die past bij onze lezers. Goede gastheer was onderzoeks- en adviesbureau Sardes en de eerste vergadering was top! In september hoort u hier meer over.

Renske Valk,
hoofdredacteur
@valktekst